Παρασκευή 12 Ιουνίου 2015



ΣΤΟΥΣ ΘΑΜΝΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΜΥΡΤΙΛΛΑ

λένε ότι κρύβεται κάθε φορά
ό,τι γλιτώνει από τα όνειρα
και βγαίνει στο φως της μέρας
να βρει καταφύγιο, να σωθεί
περισσεύουν τα κλαδιά
έχει χώρο
φωλιά των ερώτων είναι
που δεν καταράστηκε ο καιρός.


Γιώργος Βέης 

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2015


 

 

  Η ΑΓΑΠΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Στη Σομαλία στο κέρας της Αφρικής
είδα την αγάπη μου ξυπόλυτη ζητιάνα
κάτω απ’ τον καυτό ήλιο.
Στη Βαγδάτη, παράπλευρη απώλεια,
κείτονταν νεκρή σε νάιλον σάκο.
Στο Πακιστάν την είδα λιθοβολημένη.
Στις Φιλιππίνες εκδιδόταν
από το χέρι του αδελφού.



Γρηγόρης Σακαλής

 ...............................................

 


                                                      ΜΠΛΕ ΣΚΑΛΑ

Το χέρι μου 
               κρέμεται
                           από μια κλωστή
                                                  πριν αγγίξει
                                                                   το χρόνο 
                                                                             του δέρματός σου

Μυώδη

              ουρανέ
                           διοικείς
                                         σκεπάσματα 
                                                              σάρκας


Αδιέξοδης
                πυρπολούμενης
                                        που ουρλιάζει
                                                              την ερήμωση
                                                                                   της λογικής 




Ελευθερία Κυρίτση  

………………………………………                    


Ήμουν από σίδερο
όταν ρουφούσες τη σκουριά μου
ήμουν από πέτρα
όταν σφυροκοπούσες τα πλευρά μου
Έγινες σάρκα και μ' έζωσες
έγινα αίμα και μ' έπνιξες



Άννα Κατεβαίνη


………………………………………………..


ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ
 

Τα πιο πολλά, τα πιο ωραία,
τα΄δες απ΄την κλειδαρότρυπα- λουλούδια πεσμένα στο πάτωμα
και μέσα στα παπούτσια σου. 
Καλύτερα λοιπόν
να περπατάς ξυπόλητος
μη σ΄ακούσουν.



Γιάννης Ρίτσος





Aπάνω απ' το κεφάλι μας πέρασε ο Ισημερινός
τα πόδια μας τα πάγωσαν οι πόλοι
και δεν υπάρχει μια σταλίτσα
ενδιάμεσο εύκρατο κλίμα
για την καρδιά μας



Κώστας Μόντης

………………………………………………….


Μόνο να λέω τ' όνομά σου
τη νύχτα
ακουμπώντας τα δάχτυλα στο λαιμό
να ψιθυρίζω μια μια τις συλλαβές 
και να σε βρίσκω
Μόνο να λέω το όνομά σου
τα μεσημέρια
κρυφακούγοντας
ένα σπασμένο βότσαλο στη θάλασσα
και να σκληραίνει το φως
ανεξίτηλο



Θεώνη Κοτίνη








ΙΚΕΣΙΑ

Ξενύχτά με

                   απόψε που πέθανα
Αύριο που θ' αναστηθώ
                  τι νομίζεις θα σ' έχω ανάγκη;



Δώρα Αλμπέρτου

Τετάρτη 10 Ιουνίου 2015


 



ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ

Ναυάγησα σ' όλες τις άκρες

της θάλασσας.
Όμως
στο δωμάτιό μου ήταν
που χάθηκα.



Πάνος Πρωτόπαπας


.....................................................................








   Ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ

Καλή η αστική μας κοινωνία

μα όταν γελάει
στο βάθος βλέπεις τον σάπιο τραπεζίτη.


Σαράντος Ντουφεξής



................................................................................





Στο κολιέ τα αληθινά μαργαριτάρια κροταλίζουν
τις καλοκαιρινές σου επιθυμίες σε συμπύκνωση.
Όταν έσπασε ο κρίκος χύθηκαν στο πάτωμα.
Για άλλη μια φορά δεν πρόλαβαν να λάμψουν.




Έλσα Κορνέτη




..........................................................................................................................



PEUGEOT
Ποιήτρια, με εξαιρετική ευαισθησία, νοημοσύνη και
ψυχή, με αντιμετωπίσιμη τάση προς τη μελαγχολία και με ανεπτυγμένη αίσθηση ευθύνης, αναζητεί εργασία πλήρους απασχόλησης που να τη βοηθά να ζει. Διαθέτει φαντασία, ενεργητικότητα, πολύχρονη προϋπηρεσία στις λέξεις πένθους, και σπάνιες καλοκαιρινές αναμνήσεις. Έχει παρακολουθήσει τον ήλιο να δύει, το φεγγάρι να ανατέλλει, κι αντίστροφα, ενώ ειδικεύεται εξίσου στα σκούρα και στα φωτεινά χρώματα. Έχει βραβευτεί για τις επιδόσεις της στη σύνθεση και εξισορρόπηση αόρατων υλικών σε διεθνές επίπεδο. Παρακαλώ  μην επικοινωνήσετε για θέσεις εργασίας που απαιτούν επανάληψη ανούσιων κινήσεων σε υγρούς και κακοφωτισμένους χώρους όπου απαγορεύεται το κλάμα. Αφήστε τις δηλώσεις ενδιαφέροντος και τα στοιχεία  σας στον πίσω υαλοκαθαριστήρα του πορτοκαλί Ι.Χ. που περνάει από τη γειτονιά σας τα απογεύματα. Θα επικοινωνήσει εκείνη μαζί σας.




Λένα Καλλέργη


..........................................................................................................................







για άλλους φυλαγμένο

Στοίβαξε το παιδί καρέκλες ίσαμε τον ουρανό
να φτάσει το βάζο με το μέλι.
Η μάνα του πρόβαλε πίσω από ένα σύννεφο
και του τράβηξε το αφτί:
Το φυλάμε για τους μουσαφφαίους, είπε,
δεν είναι για τα μούτρα σου
τα βάζα με διαλεχτό λιωμένο ήλιο.




Xρήστος Αρμάντο Γκέζος 

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2015


ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ

Ξεχασμένα τζουκ-μποξ σ' αδειανά καφενεία

και η παλιά πελατεία
φωτογραφία στον τοίχο.
Ξεχασμένα τζουκ-μποξ
χωρίς ήχο.

Θυσίαζα σε σας το χαρτζιλίκι μου.

Και τι δε θα θυσίαζα και τώρα
που έμεινε η Κυριακή
σαν καλαμιά
στον κάμπο.



Γιώτα Αργυροπούλου

...................................................................................


Είχε κρεμάσει μικρούς καθρέφτες πάνω στο δέντρο

για να βλέπονται τα πουλιά



Ε.Χ.Γονατάς


................................................................................











ΕΝΕΔΡΑ

Τα σύννεφα -κλειδοκράτορες

όλo να καιροφυλακτούν
μην αποδράσει κάποια
προσευχή



Χαρά Ναούμ


..................................................................................








Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

Τα πρωινά μεταμφιέζεται

Σε παραγγελιοδόχο
Σ' εξομολογητή
Σ' αιλουροειδές

Τα βράδια

Μεταμφιέζει τις λέξεις 
Σε βόμβες βυθού
Σ' αερόλιθους

Κοιμάται ήρεμος

πάνω σ' αναμμένα κάρβουνα
Κι ονειρεύεται δέντρα



Κλείτος Κύρου



............................................................................


μια μύγα 
τράνταξε
τον ασβεστωμένο
τοίχο



Γιάννης Σταματέλος


.........................................................................










ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

Στο ίδιο μπαρ

στην ίδια σκοτεινή γωνία
κάποιο κομμάτι έψαχνα
από το γυάλινο κορμάκι σου
που έσπασε 
το βράδυ εκείνο
π' άνοιξε η πόρτα ξαφνικά
και φύσηξε οράματα
και παραισθήσεις




Λεωνίδας Παπαδάκης

..........................................................................






Πολυάσχολος καθώς ήταν
δεν είδε την άνοιξη που προσπέρασε.
Κατακαλόκαιρο και φοράει
ακόμα το παλτό του.



Δημήτρης Χοροσκέλης



........................................................................








Σωριαστήκαμε πάνω στις πέτρες
από την κούραση της διαδρομής.
Σ' αυτές τις πέτρες που κάποτε μας άφησαν
να γλιστρήσουμε ανάμεσά τους
και να βγούμε στο φως



Γιάννης Αλεξανδρόπουλος

Κυριακή 7 Ιουνίου 2015





Ξεσκονίζεις τα παπούτσια σου
ξέχασες όμως
ότι είσαι ολόκληρος σκόνη



Θωμάς Ιωάννου

......................................................................


Ίσως εν Τέλει

Ίσως εν τέλει ποίηση
να είναι κι ένας μαθημένος τρόπος ζωής.
Ένα ασφαλές μοντέλο συμπυκνωμένης λύπης
απ’ το οποίο δεν είναι εύκολο να βγει κανείς.




Eιρήνη εξ Απορρήτων

...................................................................................



         ΕΠΩΔΟΣ

Χρυσό ουράνιο φως. Χρυσά 

       των δέντρων
φύλλα που πέφτετε απαλά
        στο χώμα.




Τάσος Αναστασίου

..........................................................................







Ό,τι αξίζει στον καφέ
δεν είναι το φλυτζάνι
ούτε το ζουμί
μήτε το θορυβώδες ρούφηγμα
Είναι το μαύρο κατακάθι

Το πικρό




Παναγιώτης Νικολαΐδης

........................................................................






       H ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ

Κύριε των δυνάμεων και των παιδικών μου χρόνων,

είκοσι χρόνια ξόδεψα στα θρανία
χωρίς να υπολογίσω τη μεταπτυχιακή θητεία.
Μέ άριστα ανάλωσα την άχραντη νεότητα
Στα interview ατύχησα.
Είμαι άνεργος Κύριε και με στέγη δανεική.
Γι' αυτό καταφεύγω σε Σε ικετευτικά.
Κύριε βοήθησέ με να βρω δουλειά.
Να διαθέσω την υπόλοιπη νεότητά μου
στην Coca-Cola
ή σε κάποια άλλη εταίρα.
Κύριε , συγχώρεσέ με που αρνούμαι
να ξεριζώσω τα ζιζάνια της αμφιβολίας.
Και κυρίως, Κύριε, βοήθησέ με ν' απαλλαγώ
απ' τις ενοχές καθώς διατηρώ
την τρυφερότητα και την κρυφή ελπίδα
πως κάποτε θα ανθίσει η <<τρελή ροδιά>>.
Και τη μητέρα μου προστάτεψε Κύριε,
τη χρειάζομαι εξ ίσου με τη σύνταξή της.



Παναγιώτης Καρακούλης


..............................................................





PLAYTHINGS FOR DUST

Bότσαλα, χλοϊσμένες πέτρες, μικρές

ακουαρέλες νησιών,
μινιατούρες-
κουτάβια στο έλεος μιας αθωότητας
που τυραννούσε το εύθραυστο

                 και τώρα το αποζητάει




Ιωάννης Σεβαστιανός Ρώσσης

Σάββατο 6 Ιουνίου 2015





ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Δεν ξέρω αν κι απόψε διάβασες

το τελευταίο μου ποίημα.

Έχει ένα κομάτι συρματόπλεγμα

ξεχασμένο σε κάποιο στίχο,
γι' αυτό φοβάμαι πολύ
μη σου πληγώσει το δάχτυλο.



Γιάννης Παπουτσάνης


…………………………………………









ΥΓΡΑΣΙΑ

Ο βραδινός κολυμβητής

του κρόουλ
βγάζοντας ρυθμικά το κεφάλι
για την ανάσα
εντυπωσιάζεται απ' τα φευγαλέα φώτα
της παραλίας

δε θέλει να θυμάται τις μέρες της στεριάς.





Φαίδων Χατζηδημήτρης

…………………………………………………




Aφήστε με να μιλήσω πριν αράξει το καράβι. Λένε πως φέρνει ανθεκτικό μετάξι για να ράψουνε τα χείλη μας. Ελέγχονται οι γραφές και τα ταχυδρομεία. Λοιπόν, αφήστε με, ίσως μείνει η μνήμη της μιλιάς μου.



Κύπρος Χρυσάνθης


………………………………………………



Tραβάω τις άκρες της μέρας
να ενώσω εκείνο το διαλυμένο μεσημέρι
που ήρθες
περπατώντας πάνω στο χαμόγελό μου
έδωσες μια
με το μικρό σου δαχτυλάκι
γκρέμισες όλα τα κρύσταλλα της ψυχής μου
κι άφησες μέσα μου
χιλιάδες μικρές γωνιές να με τρυπάνε



Ολυμπία Σταύρου

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2015




2-3 ονόματα όλη μου η ζωή
25 συναντήσεις οι 10 ενδιαφέρουσες
είμαι βέβαια πολύ απαισιόδοξος
μιλάω για ζωή και δεν έφτασα τα 20
όμως καταλαβαίνω
τα επόμενα θα είναι έτσι για παρηγοριά



Νίκος Τρουλινός
…………………………………………….




ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΣ ΥΠΝΟΣ

Ο κηπουρός αποκοιμήθηκε

κι ακούστηκαν τότε τα βήματα των λουλουδιών.



Νίκος Κακαδιάρης

…………………………………………………


         TO ΞΕΡΩ

Παλιό αμάξι με ξυσμένη μούρη

σταθμεύει κάτω απ' το παράθυρό μου'
δεν θα με πάει πολύ μακριά, το ξέρω.



Χρίστος Δάλκος


………………………………………………..











ΦΙΛΙ ΜΕ ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ

τι στόμα ήταν-αίφνης-απόψε αυτό

απύθμενο
αλανιάρικο
αδηφάγο
με τίποτε δεν χόρταινε

και τι γλώσσα ήταν αυτή απόψε

άστατη
περιηγήτρια
σβέλτη
έτοιμη να διδάξει την αταξία

δεν είσαι κορίτσι εσύ

ψιλοβρόχι απάνω σε λαμαρίνα είσαι-
κοσκινίζεις σιγανά


Σάκης Σερέφας

…………………………………………….







ΑΠΟΣΤΑΞΗ

Όταν το δέρμα σου

ζεσταίνει 
το δέρμα μου

διαστέλλονται οι πόροι μας

πληθαίνουν τα κανάλια μας
Μιλάμε.



Χρίστος Τσιάμης