Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015



Καλαφάτης

Σαν από αναλαμπή της ύστατης στιγμής
Ο καλαφάτης γιόμισε το τελευταίο χάσμα
Κι αρμένισε το πλοίο
Στου ωκεανού τη γαλανή αγκαλιά
Ολάκερα τα βάσανα του κόσμου να φουντάρει.



Λουκία Τζαννίδου



...........................................................


γαλάζιος ο ουρανός:
Έγινε τραγούδι
και βαθιά αγάπη.


Θωμαή Δ. Ζορμπάκη


…………………………..




Να' ρχεσαι

Έλα ξανά και μύρισέ το
και ξαναέλα,
το τριαντάφυλλο που κρατεί
σφιχτά από τ' αγκάθια
το χέρι που στάζει
που το ποτίζει



Σωτήρης Ντανοβασίλης


………………………………….

Όπου χρυσάνθεμο ανάβει
τη φλόγα της αγάπης
μ' ένα κομμάτι
ξέστηθο Φάληρο
προτεταμένο-εκεί αρμενίζει
η Αττική ολάκερη τα καλοκαίρια



Αλέξανδρος Κωνσταντίνου


…………………………………

Σβήσε τα φώτα
να αναστένονται οι φραγμοί
άσε μου ένα όνειρο
κάτοικος να διαλυθώ,
για πάντα.



Νεφέλη Ανδριανού


……………………………………..


...Aύριο 
θα σκουπίσω όλη την καταχνιά
από το πρόσωπό μου
και άφοβη θα ξανοιχτώ
σε γάργαρο άσπρο γέλιο

Ούτε στιγμή μην αμφιβάλετε γι' αυτό.
Όχι όμως τώρα.
Αύριο.





Ευτυχία Αλεξάνδρα Λουκίδου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου