Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014










ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΠΗΛΙΑ

Μες στη σπηλιά ο έρωτας τους

ευωδόθηκε. Στα σκοτεινά νερά
εκείνος βούτηξε κι η γυναίκα
έμεινε να τον κοιτάζει, ολόγυμνη
στο βράχο καθισμένη.



Σπύρος Θεριανός


.............................................................



  ΑΥΤΑΠΑΤΗ

Έτσι που έκαιγε ο ήλιος

κι η γαλήνη του τοπίου
ετσι που καταστάλαζε η ψυχή μου
μια γλυκιά νάρκη,
για μια στιγμή πίστεψα αλήθεια
στην ευτυχία των καθημερινών πραγμάτων.

Για μια στιγμή μόνο,

πριν ο λογισμός ξαναγυρίσει
στην άλλη πλευρά των ανθρώπων,
την αθέατη,
πριν αρχίσω να σκέφτομαι
πάλι και πάλι
τ' απολιθωμένα τους μάτια,
τ' ακατάληπτα.



Στάθης Δάμος



..............................................................


BAΛΤΟΔΕΝΤΡΑ


Άστρα τη νύχτα,
ήλιος το πρωί,
νερό απ' τη χαραμάδα'
πιο κάτω υπόνομοι,
πάμε πάλι απ' την αρχή.
Άστρα τη νύχτα [...]




Βάιος Νικιώτης


.......................................................................


Τα πιο δραστήριά μου λόγια 
τα' χω να τα φιλήσω στο αυτί ενός κοριτσιού
που διστάζει ακόμη να αφήσει τον καθρέφτη

Γράφω μια θλίψη

που' ναι από μήλο αδάγκωτο



Βασίλης Λαλιώτης




.........................................................................



Να βγω με τα μυρμήγκια
να καρεκλωθώ στο χώμα.
Να πιω ένα γλυκύ βραστό
μαζί με τη μανούλα μου.



Σωτήρης Παστάκας



...........................................................





Toν γούσταρα,
μονάχα από αυτόν
αγόραζα πακέτο.
Έκοψα το τσιγάρο
έκοψα και τον περιπτερά.



Μαρία Αναγνωστοπούλου

.............................................................................




              ΠΟΛΥ ΠΑΝΟΥ

Βλέπω μια ασπρόμαυρη φωτογραφία σου με μαγιό, γύρω στα δεκάξι, δεκαεφτά θα είσαι, μαζί με τον Διονυσίου σε μια παραλία. Αν την ανέβαζα, χαμός θα γινότανε, αλλά ποιος ο λόγος, για ποιους και γιατί, αναρωτιέμαι. Θέλω να πω, εντάξει, καλό ταξίδι κι όλα αυτά, και σ' ευχαριστώ για τα τραγούδια. Και δε με νοιάζει σήμερα ο δημοσιογράφος που ανακοινώνει το θάνατό σου χτίζοντας πάλι δημόσιες σχέσεις, ούτε οι συνέντεύξεις που σου πήραν όχι για να μιλήσουν μαζί σου, αλλά για να προμοτάρουν την πάρτη τους. Δε με νοιάζουν πια,κυρία Πόλυ Πάνου. Το μόνο που σκέφτομαι είναι ποιος θα τραγουδήσει για εμάς σήμερα. Και μεγαλώνει αυτή η γαμημένη ερημιά, χωρίς εχθρούς, και χωρίς φίλους. Εκτός από τραγούδια, τίποτα και κανέναν άλλο δε γνώρισα.



Nίκος Μητρογιαννόπουλος...Χ2


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου