Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2014




2 σύντομα

Όλο ξεριζώνω παλιόχορτα`
ενώ εσένα κρυφά
σε ποτίζω.

Τόσοι παίζουν με τη φωτιά`
εσύ, χωρίς βία,
τη συντηρείς.



Θανάσης Φωτιάδης


………………………………



          ΕΣΥ

Αν σε πω γκόμενα θα σ' αφανίσω
Αν σε πω αγάπη μου θ' αφανιστώ
Ηλεχτρικό πουλί στα χείλη της αβύσσου
Δάσος πυκνό που το περνάω σφυρίζοντας.



Αντώνης Φωστιέρης


……………………………………………………





         ΧΡΕΟΣ

Τώρα πρέπει να στο γυρίσω
το χρυσόμαλλο δέρας
περνώντας πάλι τις συμπληγάδες



Πάνος Κυπαρίσσης


…………………………………





MYΣΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ

Η ζωή μου βουλώνει σα νιπτήρας
οι μέρες μου ξεφωνίζουν σαν διαλυμένα μεγάφωνα
η ώρα περνάει μες απ' την κλειδαρότρυπα
έχω ένα ραντεβού σε μια φαρμακερή συνοικία
η γάτα κοιμάται πάνω στις λέξεις
και δεν μπορώ να ξυπνήσω το ποίημα




Γιάννης Λειβαδάς



……………………………………


OTAN ΣΒΗΝΟΥΝ ΤΑ ΦΩΤΑ

Κάτι τέτοιες στιγμές σε χάνω.
όταν σβήνουν τα φώτα
και το σπίτι γεμίζει παρελθόν.
Όταν η βρύση δεν κλείνει.

Όταν στάλα στάλα επιστρέφουν
όλα τα χαλασμένα απογεύματά μας.



Χρίστος Τουμανίδης

…………………………………

4 χαϊκού

Άδειο πηγάδι
ο πνιγμένος κάθεται
στο στεγνό κουβά.
...
Βήμα το βήμα
και σώνεται ο δρόμος.
Σώνεται ο χρόνος;
...
Μάτια των νεκρών:
φυλακισμένα κλαίνε
μες στους καθρέφτες.
...
Τ΄ άλογο φεύγει.
Ό καβαλάρης τυφλός
μέσα στο χώμα.



Ηλίας Κεφάλας
………………………………


ΕΝΑ ΦΙΛΙ

Δεν τόλμησα ποτέ
να σε φιλήσω
παρόλο που ήμασταν
πιο κοντά
απ' ότι οι βράχοι και το κύμα
παρόλο που έκρυβες στα μάτια σου
απέραντες θάλασσες.



Άρτεμις Βαζιργιαντζίκη


………………………………





ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΣ

< Το φως ανεβαίνει
έπειτα χαμηλώνει
έρχεται η νύχτα >

τα παντζούρια κλείνουν
στα παράθυρα δοκιμάζεις τις λαβές
-έκλεισαν;

σχεδόν προγραμματικά
τραβάς τις κουρτίνες.

Κάθε βράδυ υψώνεις τοίχους
που κλείνουν τη ψυχή μου.
- πότε χάνεται το φως;



Βασίλης Ζηλάκος

…………………………………


ΡΑΓΙΣΜΑΤΑ

Το ποίημα είναι ένα κουρντιμένο παλιοπαίχνιδο
φτιαγμένο για να φτερουγίσει



Νίκος Καρούζος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου