Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014





ΤΑ ΕΝΩΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ


Mέσα στον ουρανό καπνίζουν τα μεγάλα καράβια
και πάνω  στη γη υπάρχει αυτό το βράδυ ένας
άνθρωπος που γράφει δίπλα σε ένα κερί
κρατώντας ένα στυλογράφο Watermann
Σκέφτεται τα γκρίζα πουλιά που χορεύουν
τους  αργούς  γκρίζους τους χορούς
όπως σκεφτόμαστε ένα σκύλο που αποκοιμήθηκε
Γνωρίζει  πράγματα πολλά που όνομα δεν έχουν
πάνω στη γη και μες στους ουρανούς
που για εκεί πετούν τα μεγάλα καράβια
Τα  δέντρα παρακαλούν για σιωπή
Υπάρχει ένας άνθρωπος που γράφει δίπλα
σε ένα κερί
και που σκέφτεται το φεγγάρι
και που σκέφτεται το Θεό
Υπάρχουν επίσης αυτές οι μικρές πεταλούδες
διαφημίσεις του παραδείσου
σπίτι αγγέλων πολύ καλοφτιαγμένο
ιδιοκτήτες κομψών μπαστουνιών
και μεγάλα αυτοκίνητα απλά ευέλικτα αθόρυβα
Οι άγγελοι είναι φίλοι
όταν τους γυρεύουμε μια συμβουλή
πώς να διαλέξουμε γραβάτα
μας απαντούν γεμάτοι θλίψη
Διάλεξε αυτή που πάει με το χρώμα των ματιών σου
Οι άγγελοι εξαφανίζονται μέσα στις φλόγες των κεριών
και δεν υπάρχει τίποτε παρά μονάχα δέντρα
και φυσικά τα ζώα που τα ξεχνάμε
και που κρύβονται
Αυτοί οι τολμηροί γνωρίζουν ότι η σιωπή είναι απαραίτητη
αυτή την ώρα της θαρραλέας νύχτας
αυτή την ώρα που κατεβαίνουν οι προσευχές
και τα τραγούδια πάνω στα σκαλοπάτια τα βαμβακερά
Είναι η ώρα που βλέπουμε τα μάτια
που δεν θέλουν ποτέ να είναι σβηστά
ακίνητα όπως τα σεραφείμ
Άγγελοι του Παρισιού δανείστε μου τα φτερά σας
δανείστε μου τα δάχτυλά σας
δανείστε μου τα χέρια σας
Πρέπει να κοιμηθώ ακόμα για πολύ
και το κεφάλι μου να είναι βαρύ σαν αμαρτία
Πρέπει να πεθάνω χωρίς καμιά κραυγή
μες στη σιωπή που την παρακαλούν τα δέντρα
δίπλα σε ένα κερί

δίπλα στο σκύλο που αποκοιμήθηκε




PHILIPPE  SOUPAULT

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου