Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014





ΣΤΑΜΝΑ

Σπασμένη στάμνα ο χρόνος μου
στέρεψαν δια μιας όλοι οι χυμοί.
Τίποτα να μην κρατήσει πια ο πηλός;




Aμαλία Ρούβαλη
    
  
........................................................................


Όπως είπε ο Σταντάλ οι τέλειες γυναίκες
είναι για τους άντρες που δεν έχουν φαντασία.
Κατ' επέκταση το τέλειο ποίημα
για όσους δεν αντέχουν να δουν τις ρυτίδες κάτω από το μακιγιάζ.
Εσύ βέβαια πιστεύεις ότι αληθινή ποίηση σημαίνει
τα μάτια να είναι διαρκώς υγρά
και να γράφεις κρατώντας στα χέρια χαρτομάντηλα.
Λες και μπορεί κάποιος να παίξει ένα κοντσέρτο βιολιού
ή να σμιλεύσει ένα άγαλμα αν τα χέρια του τρέμουν από συγκίνηση.
Αλλά τα ψεύτικα ποιήματα, όπως και τα faux bijou,
μοιάζουν πάντοτε πιο λαμπερά, πιο πολύτιμα.
Επομένως τα ποιήματά μου δεν είναι για σένα ma chérie.
Εσύ ποθείς «αβυσσαλέα πάθη» και «ζοφερά σκοτάδια»
κι εγώ το μόνο που έχω να σου προσφέρω είναι τη λέξη adieu. (Χωρίς εισαγωγικά)



Χάρης Βλαβιανός

.....................................................................


Ένα βέλος έρωτας σχίζει τα μάτια του η οπτασία της.
Στα χέρια του γλιστρά λευκή συλφίδα η επιθυμία τρέμει.

Μια χελιδόνα μπαίνει στο δωμάτιο 

κάνει το γύρω του κρεβατιού σφαδάζουν κορμιά.




Έκτωρ Πανταζής

……………………………………………..


Aρχίζει ο Αρχίλογος
ένα βαρύ ρεμπέτικο δικό του

<< Θεριό του έρωτα ο πόθος
κουλουριασμένος στην καρδιά
έχυνε συννεφιά στα μάτια
και σάλευε τα σωθικά >>

Ο Μάρκος παίζει το μπουζούκι

χορεύει ο Ζορμπάς ζεϊμπέκικο
κι ο Άδης επικράνθη



Κώστας Μπαλάσκας

.........................................................................


 




ΤΟ ΓΡΑΨΙΜΟ

Γράφω θα πει δρόμος
   <κι αντίστροφα...>
θα πει δρόμο παίρνω δρόμο αφήνω
θα πει γυρνάω
περπάτημα
δημοσιές
σταυροδρόμια
θα πει
τόποι / σταθμοί / πολιτείες / άνθρωποι
μουσικές των ανθρώπων

Γράφω θα πει δρόμοι της μουσικής
          και της αγάπης



Θεόδωρος Μπασιάκος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου