Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014




ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΧΩΡΟΥ


δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο αδειο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο

 

Μιχαήλ Μήτρας

………………………………………
Φωνή, Κραυγή, Λυγμός

ένα άδειο κορμί
   η σιωπή των ανθρώπων
          η πόλη


η πόλη
    η σιωπή των ανθρώπων
          ο δρόμος


Αραχώβης

ο δρόμος
   η πλατεία
      οι φύλακες



οι φύλακες  
οι φύλακες της πόλης  
οι φύλακες της  πόλης δικάζουν

οι φύλακες
 της πόλης
δικάζουν
 όποιον
δεν
 είναι
ίδιος
 μ’ αυτούς

...


Ασημίνα Λαμπράκου


…………………………………


Πάρε το σώμα σου
Με δυσκολεύει
Είναι τόσο υπαρκτό
Σκοντάφτω στους ώμους σου
Δεν βρίσκω τον ήλιο
Να βγω

Κι όλα κάτι τέτοια σου λέω

Ασυνάρτητα.



Bάγια  Κάλφα


………………………………….



ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ

Σωπαίνοντας
με φιλιά αφηνιασμένα
πίσω από τα ήσυχα
σοφά του χείλη



Σταύρος Βαβούρης



……………………………….


Μexican moon

Δύο ψυχές, δύο σώματα
κι ένα φεγγάρι από πάνω τους οδηγός.
Ένα υπέρλαμπρο ολόγιομο
ουράνιο σώμα
ανίκητο από καταχνιά και συννεφιές.
Μια επινόηση- σύνθημα ενός έρωτα
που μοιάζει με βραδυφλεγή βόμβα.
Κι ένα δάκρυ για όσες στιγμές δε βιώθηκαν.
Μα ακόμα κι όταν ξημερώνει
το φεγγάρι αυτό βασιλεύει
κυρίαρχο κι εκστατικό πάνω τους.
Γιατί οι δυό τους το έπλασαν.
Και είναι δικό τους.
όλο δικό τους



Μάκης Γιουρτζόγλου


………………………………………….

 

 

Το πιο όμορφό μου ποίημα
Με τη σιωπή μου το ‘γραψα
Βουλιάζοντας ηδυπαθώς
Και καθ’ ολοκληρίαν
Μέσα στ’ απύθμενα τα μάτια σου
Εκεί όπου συνάντησα
Τις πιο κραταιές λέξεις...



Nικολέττα Σίμωνος

 

…………………………………..



Η αγκαλιά σου
η πιο ζεστή φωλιά.
Μέσα της κουρνιάζω
σαν πέσει η νύχτα.



Μίρκα Κωτσαρίδη

………………………………….


ΕΞΟΡΙΣΜΕΝΗ ΟΜΟΡΦΙΑ

Με επισκέφτηκε η ομορφιά

και την εξόρισα εδώ όπου διαμένω.`
Να την προσδέσω σε ό,τι εκτοξεύεται
σε πύραυλο, ακόντιο και σαΐτα από παιδί,
να καρφωθεί στο ανεπίγνωστο
απ' όπου την υφάρπαξα.
Εδώ καλοκαιρία και κρυώνω,
αιτιατό και αίτιο κι αναίτιο αίτημα φυσά
ενώ, στον άγνωστο πλανήτη χ, στης ομορφιάς το ενδιαίτημα,
θα μυροβλύζει θάλπος στη βροχή...



Χρήστος Κατρούτσος

…………………………………………..


To κρασί είναι κόκκινο σαν το αίμα μας
σαν τις ιδέες του γείτονά μας,
σαν το εξώφυλλο του μανιφέστου.
Το πίνουμε με σόδα ή κόκα κόλα
και σπαταλάμε όλη την αγάπη μας για κόκκινο
μες στην ταβέρνα.



Ειρήνη Μπομπόλου

…………………………………………………..


ΤΑ ΧΕΡΙΑ

Γύρεψα με το χέρι μου
ένα χέρι να με σηκώσει
μα όλα τα χέρια ήταν υψωμένα
πρός τον ουρανό.



Θεόδωρος Αιγιαλινός   

………………………………………


ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ

Κάθε φορά που σ' έπαιρνα τηλέφωνο
<< κλείσε >>, μου έλεγες, << σε λίγο
θα σε πάρω εγώ >>.

Σήμερα που αξιώθηκες
ύστερα από καιρό να μου τηλεφωνήσεις
ήταν να μου ζητήσεις δανεικά



Βαγγέλης Αποστολόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου